A lavandeira da noite das nosas verbas.

Era unha noite de lúa, era unha noite clara, eu pasaba polo río de volta da muiñada. Topei unha lavandeira, que lavaba ao par da auga.Ela lavaba no río e unha cantiga cantaba. Moza que vés do muíño, moza que ves pola estrada, axúdame a retorcer miña sábana lavada.
¡Santa María te axude e San Lourenzo te valla! Desparece a lavandeira como fumeira espallada.

Ai nara na na na na, ai nara na na na na.

Onde as sábanas tendera, poza de sangue deixara. Era unha noite de lúa era unha noite clara.

Anuncios

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s